درخت انبه سفید

مجله اینترنتی پرمطلب: انبه ی سفید یکی از گیاهان گلدار از خانواده پسته است. یکی دیگر از نام های این گیاه “درخت جَک” می باشد. این گونه ی گیاهی متعلق به جنس انبه بوده که در اندونزی، مالزی، سنگاپور، گینه ی نو، کرالا و فیلیپین کشت می شود.
این درخت حدود ۳۰ متر ارتفاع داشته و دارای تاجی انبوه و متراکم می باشد.
گل ها به رنگ ارغوانی یا صورتی، به طول ۰.۷ سانتیمتر و دارای پنج کاسبرگ می باشند.

میوه ها بزرگ، خوراکی، بیضی شکل، شفت به طول ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر و عرض ۶ تا ۸ سانتیمتر هستند. پوست این میوه ها نازک، به رنگ قهوه ای با وصله هایی تیره تر می باشد. گوشت میوه ها نیز به رنگ سفید مایل به زرد، خمیرمانند و دارای عطری قوی با مزه و طعمی ترش و شیرین و مابین انبه و آناناس است.
این درخت یکی از معمول ترین گونه های کشت شده در مالزی است که در باغ های گران قیمت کشت می شود. این گیاه همچنین به صورت خودرو در بالی، سوماترا و بورنئو نیز رشد می کند.
درخت انبه ی سفید یا جَک، هزاران میوه تولید می کند که میوه ها چند ماه پس از گرده افشانی می رسند. این میوه ها در طول فصول پرباران به بلوغ می رسند.

شرایط محیط رشد:

این درختان در زمین های پست با حدود ۴۰۰ تا ۸۰۰ متر ارتفاع و با باران فراوان یافت می شوند. و به ندرت در جنگل ها و نواحی قارچ رو، رشد می کند.
در نواحی گرم و مرطوب رشد خوبی دارد. همچنین در برابر باد های موسمی نیز رشد موفقیت آمیزی داشته است.

کاربردها:

میوه های این گیاهان ارزش خوراکی داشته و می توانند همراه با فلفل یا سوس های تند مورد استفاده قرار گیرند.
این میوه ها یکی از اجزای عالی برای ساختن آب میوه های خامه ای و همچنین برای تهیه ی ادویه ای مخصوص است که همراه با ماهی خورده می شود.
از این میوه ها برای ساختن ترشی نیز استفاده می شود.
چوب این درختان نیز برای ساختن برخی لوازم منزل و ساختمان مورد استفاده قرار می گیرند.
برگ های جوان این درختان برای تهیه ادویه کاربرد دارند.
بذرهای ساییده شده ی تازه یا خشک شده نیز به عنوان ادویه در کنار ماهی یا برنج به مصرف می رسند.

ارزش غذایی:

هر صد گرم از بخش خوراکی یا میوه های این گیاه حاوی حدود ۸۶.۵ گرم آب، یک گرم پروتئین، ۰.۲ گرم چربی، ۱۱.۹ گرم فیبر، ۰.۴ گرم خاکستر، ۰.۰۸ میلیگرم تیامین، ۰.۰۰۵ میلیگرم بتا کاروتن، ۵۸ میلیگرم ویتامین ث و نیز حدود ۲۰۰ کیلوژول انرژی می باشد.

تکثیر:

تکثیر انبه ی سفید از طریق کشت بذرها و نیز پیوند روی پایه های بذری یا پایه های مادری صورت می گیرد.
درختان بالغ به دلیل تاج گسترده و رشد زیاد، به فضای زیادی حدوی ۱۲ متر تا ۱۶ متر نیاز دارند.

هشدار:

آب میوه ی سفیدرنگ حاصل از میوه های نابالغ این گیاهان سمی بوده و در صورت مصرف یا برخورد با پوست سبب ایجاد سوزش و خارش می گردد. بنابراین افراد و کارگران در هنگام برداشت میوه ها باید بسیار دقت کنند و دست ها و بدن خود را با پوشش های مناسب مورد حفاظت قرار دهند.

 

 

گردآوری شده توسط: سایت پر‌مطلب

pormatlab.com

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نوزده − یک =

دکمه بازگشت به بالا