صحیفه سجادیه / دعای آنحضرت در عذر خواهی از حق (۳۸)

و كان مِن دعائِه عليه‌‏السلام فِى الاعْتِذارِ مِنْ تَبِعاتِ الْعِبادِ وَ مِنَ التَّقْصيرِ - فى حُقوقِهِم وَ فى‏ فَكاكِ رَقَبَتِهِ مِنَ النّارِ

و كان مِن دعائِه عليه‌‏السلام فِى الاعْتِذارِ مِنْ تَبِعاتِ الْعِبادِ وَ مِنَ التَّقْصيرِ – فى حُقوقِهِم وَ فى‏ فَكاكِ رَقَبَتِهِ مِنَ النّارِ
«دعادر پوزش از مظلمه مردمان»
اَللَّهُمَّ اِنّى اَعْتَذِرُ اِلَيْكَ مِنْ مَظْلُومٍ ظُلِمَ بِحَضْرَتى
بار خدایا به پیشگاهت عذر خواهم در حق ستمدیده‏اى که در حضور من بر او ستم رفته
فَلَمْ اَنْصُرْهُ، وَ مِنْ مَعْرُوفٍ اُسْدِىَ اِلَىَّ فَلَمْ اَشْكُرْهُ، وَ مِنْ مُسى‏ءٍ
و من یاریش ننمودم، و از احسانى که در حقّم شده و شکرش را بجا نیاورده‏ام، و از بد کننده‏اى که از من
اعْتَذَرَ اِلَىَّ فَلَمْ اَعْذِرْهُ، وَ مَنْ ذى‏فاقَةٍ سَئَلَنى فَلَمْ اُوثِرْهُ،
پوزش خواسته و عذرش را نپذیرفته‏ام، و از فقیرى که از من حاجت خواسته و من خواست او را بر خواست خود ترجیح نداده‏ام،
وَ مِنْ حَقِّ ذى حَقٍّ لَزِمَنى لِمُؤْمِنٍ فَلَمْ اُوَفِّرْهُ، وَ مِنْ عَيْبِ
و از حقّ مؤمن حق دارى که بر عهده‏ام مانده و آن را ادا ننموده‏ام، و از عیب
مُؤْمِنٍ ظَهَرَ لى فَلَمْ اَسْتُرْهُ، وَ مِنْ كُلِّ اِثْمٍ عَرَضَ لى
مؤمنى که بر من آشکار گشته و آن را نپوشانده‏ام، و از هر معصیتى که برایم پیش آمده و از آن
فَلَمْ اَهْجُرْهُ. اَعْتَذِرُ اِلَيْكَ -يا اِلهى – مِنْهُنَّ وَ مِنْ نَظآئِرِهِنَ‏اِعْتِذارَ
دورى نجستم. بار الها از همه آنها و از آنچه مانند آنهاست از حضرتت با دل آکنده از پشیمانى
نَدامَةٍ يَكُونُ واعِظاً لِما بَيْنَ يَدَىَّ مِنْ اَشْباهِهِنَّ، فَصَلِّ عَلى‏
عذر مى‏خواهم عذرى که مرا در آینده از نظایر آنچه بر من گذشت بازدارد، پس بر
مُحَمَّدٍ وَالِهِ، وَاجْعَلْ نَدامَتى عَلى‏ ما وَقَعْتُ فيهِ مِنَ الزَّلاَّتِ،
محمد و آلش درود فرست، و پشیمانیم را بر لغزشهایى که گرفتارشان شده‏ام،
وَ عَزْمى عَلى‏ تَرْكِ مايَعْرِضُ لى مِنَ‏السَّيِّئاتِ تَوْبَةً تُوجِبُ
و تصمیم را بر ترک گناهانى که برایم پیش آیند توبه‏اى قرار ده که
لى مَحَبَّتَكَ، يا مُحِبَّ التَّوَّابينَ.
برایم موجب عشق تو گردد، اى دوستدار توبه کنندگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

ده + دوازده =

دکمه بازگشت به بالا