کسی که دوستدار حق است ولی عاجز یا مغلوب است

امام كاظم عليه السلام: اَلنّاسُ عَلى اَرْبَعَةِ اَصْنافٍ: جاهِلٌ مُتَرَدّى مُعانِقٌ لِهَواهُ وَ عابِدٌ مُتَقَوّىكُلَّما اَزْدادَ عِبادَةً اَزْدادَ كِبْرا وَ عالِمٌ يُريدُ اَنْ يوطَاَ عُقْباهُ وَ يُحِبُّ مَحْمِدَةَ النّاسِ وَ عارِفٌ عَلى طَريقِ الحَقِّ يُحِبُّ القيامَ بِهِ فَهُوَ عاجِزٌ اَوْ مَغْلوبٌ فَهذا اَمْثَلُ اَهْلِ زَمانِكَ وَاَرْجَحُهُمْ عَقْلاً؛

امام کاظم علیه‌السلام مردم چهار گروهند:
جاهلى كه غرق در هوا و هوس و در معرض هلاكت است،
عابدى‌ كه تظاهر به تقوا مى كند و هر چه بيشتر عبادت مى نمايد، تكبرش بيشتر مى شود،
عالمى كه مى خواهد پشت سرش حركت كنند و دوست دارد از او تعريف نمايند،
و حق شناسِ حق پويى كه دوست دارد حق را به پادارد، اما يا ناتوان است و يا زير سلطه.چنين فردى بهترين نمونه روزگار و عاقل ترين مردم دوران است.
منبع: خصال، ص ۲۶۲

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

1 + 18 =

دکمه بازگشت به بالا
بستن
بستن