کلام علامه طهرانی درباره آیت الله سید عبدالهادى‏ شیرازى

مرحوم والد- قدّس سرّه- مى‏‌فرمودند:

من پس از مرحوم آقا سید عبدالهادى‏ شیرازى‏- رحمه الله علیه- فقط به مرحوم آیهالله آقا سید محمّدهادى میلانى– رحمه الله علیه- ارجاع مى‏‌دادم و ایشان را معرّفى مى‏کردم، و پس از مرحوم میلانى دیگر به کسى ارجاع ندادم.

البته منظور ایشان از مراجع معروف و مشهور و در معرض فتوا و افتاء بوده است، و الّا امثال مرحوم علّامه طباطبایى که از مورد بحث خارج مى‏باشند.

مرحوم والد از مرحوم آیهالله سید عبدالهادى شیرازى به خوبى یاد مى‏فرمودند و ایشان را به نفسى پاک و قلبى به دور از هوا و نیتى صادق مى‏ستودند و مى‏‌فرمودند:

مرحوم آقا سید عبدالهادى بسیار در مقابل عرفاى الهى خاضع و متواضع بود و همیشه به عظمت و رفعت از آنان یاد مى‏کرد.

ایشان (مرحوم آقا سید عبدالهادى شیرازى) مى‏‌گفتند:

«من هر وقت در شب‏ها صفحه‏اى از تفسیر سوره بقره مرحوم مسجد شاهى اصفهانى را مطالعه مى‏‌کنم، حالتى به من دست مى‏‌دهد که دیگر قادر بر خوابیدن تا به صبح نمى‌‏باشم.»

مرحوم آقا سید عبدالهادى شیرازى بیت خود را از افراد ناصالح و ناشایست پاک و معرّى نموده بودند و اجازه نمى‏دادند کسى در امور ایشان مداخله کند و یا به نحوى مطلبى خلاف به گوش ایشان برساند و یا براى افراد کارسازى و کار راه‏اندازى کنند و یا ایشان را در کیفیتى قرار دهند که در مسیر هوا و هوس‌‏هاى خودشان حرکت کند؛ و حتّى به واسطه بعضى از تحریکات، نزدیک‏ترین افراد خانواده خود را از بیت و دفترشان بیرون کردند و دیگر آنها را به منزل راه ندادند.

سالک باید به دنبال این‏گونه از مراجع و مجتهدین برود و تقلید این‏گونه از افراد را پذیرا گردد.

 

منبع: کتاب اسرار ملکوت، ج‏۳، ص: ۲۵۸

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *